Lise 1. sınıfta (1957) bize bir dönem gelen bir erkek edebiyat öğretmenimiz vardı. Adını  çıkaramıyorum bir türlü. Kitabımızdaki “Çankaya” şiirini okurken daha bir coşar, jest ve mimikleriyle şiire daha bir anlam ve duygu katardı. Şairi de sonradan öğrendiğim Faruk Nafiz Çamlıbel idi. “Bu hıyaban ebediyet yoludur / Gider Allaha kadar buradan ucu / Karşıdan  bakma geçerken yolcu / Belki bir dert ile bağrın doludur”(hıyaban: iki tarafı ağaçlı yol).1922 yılında yazılmış şiir toplam 5 dörtlükten oluşuyor. “Çankaya” sözcüğü ile ilk kez bu şiir yoluyla tanıştığımı anımsıyorum..
        “Çankaya” adlı kitapla ise 1980 yıllarda tanışacaktım. Atatürk’ün yanında uzun yıllar kalmış, bir çok olaya ve özellikle “Çankaya Sofralarına” tanık olmuş bir yazarın gözüyle..........Hamit Kalyoncu'nun yazısını okumak için tıklayınız http://www.tefen67.com/yazidetay1.php?menu=241&did=151